Tiglath

لابه‌لای همین سطور ترس‌هام را شناختم. همین سطور که ردپایی از سرگردانی‌ام دارد و گاه چه پررنگ. باید که ذهن از هیچ خالی باشد، نیمکتی پر از تنهایی پیدا کرد و هیچ‌های درون را ملتمسانه صدا کرد.