تیگلاط

کتاب خوبی بود؛ پر از نکته برای یاد گرفتن و بی‌شک مهم‌ترین‌شان قدرت قبول و بیان کردن ضعف‌ها. و آخرسر خالد حسینی با کلمات توپر صفحه‌ی ۳۰۹ میخ‌کوبم کرد:

تو این کاره نیستی. تو بزدلی. تو این‌طوری خلق شده‌ای. و این اصلا چیز بدی نیست چون حفظ آبرو برای تو چیزی است که در موردش هیچ‌وقت به خودت دروغ نگفته‌ای. نه که نگفته‌ای. بزدل بودن اگر با مصلحت اندیشی همراه باشد اصلا عیبی ندارد. اما وقتی یک آدم بزدل یادش برود کی هست... خدا به دادش برسد.

بادبادک‌باز / خالد حسینی / انتشارات مروارید

انگشت می‌کنم درون حالم، هم‌اش می‌زنم:

گذشته است، آینده‌ام

حرف‌های تازه، از آدمی(؟!) قدیمی

خواندن ندارد؟

نزدیک‌تر که آمدی، بیش‌تر در خودم فرو رفتم، غرق شدم... مردابی بودم، ناشناخته.

ریسمانی که به آسمان دوختم ـ راه گریزتان ـ پوسیده‌ست

بیایید پایین خانم