گویی دنیایی نیست. گویی. اما هست. دنیا هست و با مرگ ما برای ما تمام میشود
به تنها چيزي كه فكر نمي كنم نبود فردا است.
من با كوله باري از آرزو به استقبال فردا مي روم اگر هم فردايي نباشد آنقدر مي گردم تا فردايم را پيدا كنم.
ولی این عکس بمن پیام دیگه ای میده/ هی مرد با امید رکاب بزن شاید در پس هر ÷یچ زندگی اتفاقی منتظرت باشه!
یه جور ازین ستون به اون ستون فرجه!
آقا کامنتدونی تو اون یکی قالب مشخص نیست.
یا من نمی بینم ؟
مرسی . من تازه فهمیدم آخه هیچی بغلش ننوشتی . ممکنه بقیه هم همین فکر رو بکنن ... بد نیست یه کلمه کنارش بنویسی .
پی نوشت: فردا شاید فقط معلوم نباشه که چه شکلیه ...
انگار همین طوره ..
آره انگار نیست اما کمتر کسی اینطوری زندگی می کنه
دلم دوچرخه سواری خواست !!!
من همیشه تو دیکته میلنگیدم.همیشه خداهم یه کلمه پای ثابت غلط دیکته هام بود. اونم همین بود.فردا.
راستی فردا رو با کدوم ف می نویسن؟
چرا گويي؟ قطعا فردايي در كا نيست.
سلام دوست قدیمی که به اندازه یک داداش حقیقی و نه مجازی دوستش داشتم و براش احترام قائلم. بگو فردا مال ماست. به وبلاگم سر بزن برام کامنت بگذار. منم به تو محتاجم.
اِ...پس کو عسکه من؟!...(دو نخطه دی!)...نامرد! قرار بود عسکه منو بذاری که...لطفا کنارشم عسکه صمد جونم رو فوتوشاپی کن....
.
.
.
.
.
.
.
(ببخشید که کامنتدونیت رو به گند کشیدم و بی ربط نوشتم!)
chera hast shoma jelo cheshat ghobar gerefte nemibinish!